• Wpisów: 248
  • Średnio co: 6 dni
  • Ostatni wpis: 6 dni temu, 03:21
  • Licznik odwiedzin: 6 649 / 1678 dni
 
enerrgy
 
Mówi­li o nim poeta.
Że ak­tor, ksiądz, li­tera­ta.
Prze całe życie z Bo­giem.
I ta­kim zos­tał dla świata.

Bo Ka­rol po­nad to wszys­tko.
Swój kościół tak umiłował.
Prawdę niósł w każdym słowie.
I wiarę w ser­cu zacho­wał.

Wędrując po całym świecie.
Uczył miłości do Bo­ga.
Do ludzkich serc zaglądał.
Prze­konał do siebie i wro­ga.

Choć był mu do­mem Wa­tykan.
Wspo­minał wciąż Wa­dowi­ce.
Swoją oj­czystą tu ziemię.
W Kra­kowie ok­no na szczy­cie.

A gdy czas się za­kończył.
Ten ziem­ski je­go posługi.
Za­pukał do bram nieba.
Pa­pież Jan Pa­weł Dru­gi.

Dzi­siaj nikt nie za­pom­niał.
Kim był i cze­go do­konał.
Chciałbym Wam na chwilę.
Przy­pom­nieć te Je­go słowa...

JPII
Pro­siłem Bo­ga o wodę,
Dał mi ocean.
Pro­siłem Bo­ga o kwiat,
Dał mi ogród.
Pro­siłem Bo­ga o drze­wo,
Dał mi las.
Pro­siłem Bo­ga o przy­jaciela,
Dał mi CIEBIE.

JPII.jpg

Nie możesz dodać komentarza.